تبیین نقش و جایگاه فرهنگ در تئوری های روابط بین الملل از اهمیت وافری برخوردار است، بخصوص با طرح نظریات متاخر در روابط بین الملل شاهد پررنگ تر شدن نقش فرهنگ به عنوان مبنایی جهت تحلیل و تبیین موضوعات و مسائل بین المللی هستیم.

جهت مطالعه متن کامل مقاله اینجا را کلیک کنید.

نظام بین الملل ضمن تاثیر بر هویت دولت ها، بخشی از رفتارها، ایستارها و اهداف سیاست خارجی آنها را تعیین می کند، از سوی دیگر داده های سیاست خارجی کشورها هم به نوبه خود به صورت نهاده واردنظام بین المللی شده و آنرا تحت تاثیر قرار می دهد.

جهت مطالعه متن کامل مقاله اینجا را کلیک کنید.

زمانیکه ساختار قدرت در سیاست بین‌الملل تغییر مى‌یابد، در آن شرایط، امکان و بستر همکارى ها و چالش ‌هاى جدیدى به‌وجود آمده و الگوى روابط بین بازیگران، خارج از ساختار سنتى تنظیم خواهد شد.  در گذار از ساختار دوقطبى، آمریکایى‌ها خود را پیروز جنگ سرد دانسته و تلاش نمودند تا موقعیت خود را در نظام بین‌الملل تثبیت کنند. دوران پساجنگ سرد عرصة مناسبی برای اجرای مقاصد استراتژیک ایالات متحده آمریکا به عنوان تک قطب باقیمانده فراهم نمود.

جهت مطالعه متن کامل مقاله اینجا را کلیک کنید.

فروپاشی ساختار دوقطبی نظام بین الملل سبب گردید که ایالات متحده آمریکا به عنوان تنها ابرقدرت باقیمانده در عرصه نظام بین المللی به عرض اندام بپردازد. ایالات متحده آمریکا به تآسی از ژیشینه تاریخی اش وظایف کلانی را در راستای نظم نوین جهانی برای خود ترسیم نمود. این کشور سرمست از پیروزی در برابر ابرقدرت شوروی به تثبیت موقعیتی در سطح نظام بین المللی پرداخت که زمینه های آن را از دهه ها قبل فراهم ساخته بود.

برای مطالعه متن کامل مقاله اینجا را کلیک کنید.

موضوع نظریه روابط بین الملل حل کردن روابط بین الملل یا سامان دادن به آن در پرتو مسأله نظم است. به همین جهت می توان علم روابط بین الملل را به عنوان علم مطالعه نظم سیستمی تعریف کرد. در بحث از نظم بایستی میان تقاضا برای نظم و عرضه نظم تمایز قائل شویم چرا که بسیاری از بازیگران بین المللی بیش از آن که در ایجاد سازوکارهای نظم بین المللی دخیل باشند به عنوان متقاضی نظم بین المللی عمل می کنند.

جهت مطالعه متن کامل مقاله اینجا را کلیک کنید.

نظریه ها ضمن آنکه از مهمترین دستاوردهای رشته های علمی به شمار می روند‌‌ بنیان هر رشته از علم را تشکیل می دهند. روابط بین الملل نیز به عنوان یک دانش بین رشته ای با مطالعه کنش و واکنش های بازیگران رسمی و غیر رسمی حکومتی و غیر حکومتی در عرصه روابط بین الملل از این امر مستثنی نیست. نظریه های مختلف روابط بین الملل دنیای متفاوتی را برای ما ترسیم می کنند.

جهت دریافت متن کامل مقاله اینجا را کلیک  کنید.

در نظام بین‌الملل فعلی، سیاست خارجی تابعی از نظام داخلی کشورها شده است و نمی‌تواند به عنوان یک متغیر مستقل تلقی شود. به نظر می‌رسد طی سه دهه گذشته، سیاست خارجی نه تنها در میان کشورهای صنعتی بلکه در میان کشورهای در حال توسعۀ نوظهور به عنوان اهرمی برای افزایش ثروت ملی تبدیل شده است. قدرت کشورها دیگر نه در وسعت سرزمین بلکه در افزایش قدرت ملی از طریق ارتقاء تولید ناخالص داخلی و قدرت صادرات محاسبه می‌شود.

جهت دریافت متن کامل مقاله اینجا را کلیک کنید.

عربستان همچون سایر کشورهای عربی، در سال 2011 با ناآرامی‌هایی روبرو شد. اما این ناآرامی‌ها از یک سو بسیار محدود بود و از سوی دیگر اغلب در مناطق شیعه‌نشین این کشور رخ داد. ریاض پس از غلبه بر ناآرامی‌های محدود داخلی از طریق سرکوب و نیز ارائه مشوق‌های مالی، رویارویی با پیامدهای موج تغییر عربی بر کشورهای پیرامونی را آغاز کرد. در این زمینه نیروهای سپر جزیره برای سرکوب معترضان وارد بحرین شدند و ابتکاری برای مرتفع ساختن بحران یمن مطرح شد. تحرکات ریاض پس از ماه مارس 2011، در چهارچوبی صورت می‌گرفت که حاکی از شکل‌گیری تدریجی یک استراتژی سعودی برای رویارویی با موج تغییر عربی می‌باشد. در این گزارش درصدد بررسی نگرش و سیاست عربستان در قبال موج تغییر و استراتژی این کشور برای رویارویی با پیامدهای این موج هستیم.

سياست خارجي در مقام مهمترين نمود رفتار بين المللي دولت ها در دوران حاكميت وستفاليائي، همواره عرصه تعامل ميان نظريه و عمل بوده است. چرا كه مدرنيته با ايجاد نوعي دوگانگي بنيادي ميان فاعل شناسايي (سوبژه) و موضوع شناسي (ابژه)، زمينه را براي چيرگي انديشه بشري (سوبژه) بر طبيعت (ابژه) و جدايي نظر از عمل فراهم آورده است. در اين راستا ارزش هاي پژوهشگر سياست خارجي در انتخاب نظريه مورد علاقه و سپس تلاش در تعميم آن به تبيين دوره هاي سياست خارجي موثر واقع مي گردد،

در عرصه «اقتصاد سیاسی بین‏الملل» (International Political Economy) نگاه‌هاي بسيار متفاوت و گاه متضاد نظری وجود دارد. به عنوان مثال، براي ساليان طولاني و حتي در دوران اخير در باب اساسي‌ترين مسائل اقتصاد سياسي بين‌الملل، بين مهم‌ترين و شناخته‌ترين نظریه‌هایی این رشته («مركانتليسم» (Mercantilism)، «ليبراليسم» (Liberalism) و «ماركسيسم» (Marxism)) اختلاف‌نظرهاي گسترده وجود داشته و دارد. آنها در مواردي چون رابطه دولت‌ و اقتصاد، اهداف اقتصادي، ماهيت روابط اقتصادي، نقش طبقات و مزايا و معايب اقتصاد سياسي كنوني با همديگر توافقی ندارند.

گفتار اصلاح‏گرا چیست و چه تفاوت‏هائی با گفتار انقلاب‏گرا دارد؟ مبانی ایده اصلاح کدام است، و چرا در نیمه دوم قرن بیستم گرایشات اصلاحی جایگزین گرایشات انقلابی شد؟  مقتضیاتِ تعهد و تقید به اصلاحات چیست؟ اینها پرسش‏هائی است که در مقاله حاضر مورد بررسی قرار گرفته است. به‏نظر می‏رسد تغییر پارادایمی در فلسفه شناخت و تردید در نظریه تناظری حقیقت، تغییر فرهنگ حماسی به فرهنگ تراژیک که در آن، قهرمان به انسان معمولی بدل شد و خطرپذیری جای خود را به احتیاط‏گرائی داد، و نیز تغییر در شرایط اقتصادی که فقر شدید و زمینه تبلیغاتِ دولت‏ستیز را کاهش داد، عواملی بود که سبب این گذار شد.

موازنه نرم در قبال بعضی سیاست‌های تک‌قطب صورت می‌گیرد و نه در مقابل توزیع کلی قدرت. در موازنه سخت، نوع سیاست‌هایی که تک‌قطب یا دولت دیگری در پیش می‌گیرد مهم نیست بلکه کنترل این دولت اهمیت دارد. در مقابل، موازنه نرم توزیع موجود قدرت رامی پذیرد و در جست‌وجوی کسب نتایج بهتر در درون آن است.

پس از پشت سرگذاشتن «لحظه تک قطبی» برای ايالات متحده که همزمان بود با شعارهای روياگونه همچون فرارسيدن «پايان تاريخ»،« پايان جغرافيا»، «دهکده جهانی»، «جهان پساوستفاليايی» و «جهان بدون مرز» که همگی بر خاتمه يافتن رقابت های سنتی در سياست جهانی اشاره داشتند، معلوم شد که اين دوره جز گذاری آرمان خواهانه در تغيير وضعيت تک قطبی ناپايدار و غليان احساسات